Welkom

Het is mijn intentie om regelmatig een nieuwe blog te publiceren. De onderwerpen voor de komende weken staan met datum van publicatie genoemd in de lijst met onderwerpen. Mijn drang om te schrijven gaat met vlagen dus het kan zijn dat er soms een tijd niets nieuws verschijnt. Wees gerust, ik pak het altijd weer op. Suggesties en reacties zijn van harte welkom!

Ik werk op het moment ook aan een Engelstalige site. Als iemand zich geroepen voelt om me te helpen bij het vertalen dan zou ik dat erg waarderen.

Je kan via de laatste blogs volgen.

Omgaan met regels

Regels als houvast 
Regels zijn voor mij nuttig, zelfs noodzakelijk om overzicht te houden op alles wat er speelt. Ik heb een vast kader nodig waarin ik iets kan plaatsen. Zonder regels om dat te bepalen ga ik dwalen, en komt er meestal niet veel terecht van wat gedaan moet worden. De dwang die regels opleggen stimuleren me om aan de slag te gaan, iets af te ronden, iets vol te houden. Het voorkomt verzanden in details en geeft voortgang. Op het werk is dat een logisch gegeven. Er zijn opdrachten die af moeten, administratie die bijgewerkt moet worden. Allemaal omdat er een klant is die op basis daarvan betaalt. Het belang is groot en er zijn genoeg mensen die me achter de broek (of rok) zitten als ik een loopje neem met de regels. Dat is prettig. Daarbij komt dat ik goed functioneer onder druk. Deadlines vind ik heerlijk! Als er problemen zijn die om een goede maar vooral snelle oplossing vragen, dan komen ze vaak op mijn bord terecht. Dan voel ik me als een vis in het water. Het doel is duidelijk, het speelveld is duidelijk en de grens, qua tijd, is dat ook.  
 
Mijn administratie thuis is een ramp. Niemand die me dwingt het bij te houden, en zelfdiscipline is me totaal vreemd. Een berg post ligt te wachten op afhandeling. Pas als ik aanmaningen of dreigbrieven krijg ga ik aan de slag. Dan werk ik alles in een keer bij. Allemaal volgens mij eigen, losse systeem. Geen mapjes of ander moeilijk gedoe, maar dozen waarin alles gaat wat klaar is maar wel bewaard moet worden. Dan volg ik mijn eigen strakke regels, zodat alles weer netjes op orde is, op een manier die ik wil. 
 
Regels als beperking 
Maar... diezelfde regels worden na een tijdje een blok aan het been. Wat eerst stimulerend werkte, staat me opeens tegen, en houdt me juist tegen. Op zo'n moment voelen de regels als belemmering van mijn functioneren, en gooi ik ze het liefste allemaal ter plekke overboord! Dat gebeurt als eerste thuis. Chaos is het gevolg. Daarna komt het werk aan de beurt. Daar kan ik niet alles negeren, natuurlijk, maar ik kom een heel eind! Elke ontdoken regel geeft een gevoel van herwonnen vrijheid. Gelukkig komt het mijn werk wel ten goede, anders zou ik er zeker niet mee weg komen. Dit gaat een tijdje zo door totdat ik besef dat ik die regels juist zo hard nodig heb, en dan begint alles weer van voren af aan. 
 
BDSM 
Kan je je voorstellen dat het voorgaande zich afspeelt terwijl ik dienst van een Meester ben? Zou hij het pikken dat ik van tijd tot tijd alles probeer te ontduiken wat hij me opdraagt? Het antwoord laat zich wel raden... Nee dus. Een Meester, en ook een Meesteres natuurlijk, eist continue gehoorzaamheid. En terecht! Ik wil daar zeker niets aan af doen. Maar de situatie blijft voor mij wel bestaan. Ik heb het al vaak geprobeerd om het vol te houden om gehoorzaam te zijn. Soms gaat het een hele tijd goed. In mijn geval is 'een hele tijd' een paar maanden. Maar onherroepelijk komt er zo'n bui dat ik niet meer wil. In eerste instantie kan ik het nog op mijn (beperkte) wilskracht redden, maar nooit lang.  
 
Op een gegeven moment komt er iets als angst bij kijken. Angst? Ja, inderdaad: angst. Paniek zelfs. Om er een beeld van te geven, een voorbeeld uit het verleden. Als kind ben ik wel eens in een spel in een deken gewikkeld. In het begin was het prettig, totdat ik los wilde. Dat ging niet. Opeens sloeg de paniek toe en was alles wat ik deed gericht op vrij komen, tot aan gillen en huilen toe. Zo'n gevoel van paniek overkomt me ook als ik te lang aan te strakke regels moet voldoen. Dan helpt er geen strenge hand, en ook geen straf. Dat vinden Meesteres/Meesteressen niet zo leuk... 
 
Wat de reden is weet ik eigenlijk niet. Misschien een gebrek aan vertrouwen?